AHGhaznavi

وبلاگ امیرحسین غزنوی

وبلاگ امیرحسین غزنوی

AHGhaznavi

به نام خدا!

سلام.

من امیرحسین غزنویم و اینم وبلاگمه! وبلاگم کلا آزده و موضوعاتش ممکنه با هم تفاوت زیادی داشته باشن. المپیاد کامپیوتری هم هستم! میتونید توی بخش پیشنهادات و انتقادات نظراتتون رو به صورت عمومی و خصوصی بیان کنید.

ممنون.


!!! در صورت هرگونه خرابی لطفا گزارش دهید !!!

آخرین نظرات

الف مثل ...

به نام خدا

سلام!

توی دنیا پدیده هایی هست که در عین وجود کسی اونا رو کشف نکرده و پدیده های هست که در عین کشف شدن کسی اونا رو لمس نکرده و پدیده های دیگه ای هم هست که در عین لمس شدن کسی اونا رو درک نکرده و کسایی این وسط پیروزن که "کسی" نباشند!



بذارین از اینجا شروع کنم. وقتی میرفتم پیش دبستانی معلممون بهمون یکم خمیر میداد بعدش خودش یه چیزی درست میکرد و میذاشت روی میز و میگفت شما هم عین این درست کنید. راستش من زیاد با این شیوه حال نمیکردم! با اکراه یه چیزی درست میکردم که صدا البته هیچ شباهتی با چیز روی میز نداشت! ولی بیشترین زمان کیفم زمانی بود که معلم میگفت هر چه میخواهد دل تنگت درست کن! اون موقع بود که اوج خلاقیتم میزد بیرون و یه چیزایی درست میکردم که خود معلممون اونو برمیداشت که جلسه بعد بذاره روی میز!

آدما همینجورین! وقتی بخوان کاری رو کنن که دوست دارن همیشه بهترین خودشونن! بهترین نقاشی ها و انشا های هر دانش آموزی با موضوع آزاد بوده و بهترین زنگ هر دانش آموزی زنگ ورزشه. چون هر کاری که دوست داره میکنه.

یه وقتایی هست که آدم باید یه کاری رو انجام بده و راه دیگه هم نداره. ولی شاید اگه اون راه رو به شیوه ای بره که دوست داره اونوقت راه رفتن براش آسون تر بشه. شاید بگید خب این همه گفتی که چی و این چیزا که گفتی چه ربطی با هم دارند؟

راستش منظور از پدیده المپیاده و منظور از موضوع آزاد بازهم المپیاده! آره! کل اینا گفتم تا شما رو با یک پدیده ی نه چندان شناخته شده توی کشور آشنا کنم که البته شاید فکر کنین که باهاش آشنایت دارین!

اولین آشنایی من با مفهوم المپیاد همون پیش دبستانی بود! ترجیح میدادم اگه میخوام خمیربازی کنم خوب اون چیزی رو بسازم که دوست دارم! در حال حاضر شاید 90% آشنایان با المپیاد فقط توی تهران باشن. خدا رو شکر حداقل کشور یه شهر که برای المپیاد کار میکنه داره ولی بحث من اینه که چرا باید اینطوری باشه؟

راستش المپیاد یه رقیب خیلی سرسخت به نام "کنکور" داره! این رقیب در کمال اینکه خیلی کم تر از المپیاد به درد میخوره ولی انگار گیرایی بیشتری داره. میخوام یه فرق اساسی بین المپیاد و کنکور رو بهتون بگم. یه نگاهی به درسای مهمتون بندازین : شیمی، ریاضی، زیست، فیزیک، عربی، ادبیات و ... . دقت کردین چرا اینا مهمن؟ تنها دلیل مهم بودنشون اینه که توی کنکور میان! خیلی جالبه! تا سال پیش درس زمین شناسی درس مهمی نبود ولی امسال مهم شد! فقط به خاطر اینکه توی کنکور میاد! پس یعنی مبنای اهمیت درسا ی ما به اینه که توی کنکور میان یا نه! حالا خودتون بگید آیا این مبنا درسته یا نه؟

من نمیگم کنکور بده! کنکور حداقلش میتونه یه مبنایی برای انتخاب دانش آموزای سخت کوش باشه و این خیلی خوبه! ولی خب به نظرم کارای بهتری هم میشه کرد. المپیاد اون موضوع آزده که خودت میتونی انتخابش کنی و نه تنها به یه دردسر برات تبدیل نشه بلکه حتی بتونی بهش به عنوان یک تفریح نگا کنی. المپیاد ذهنتون رو تقویت میکنه و باعث میشه بیشتر فکر کنید. یه خوبی ای که بچه های المپیادی توی دانشگاه دارن (که البته بگم نود و نه درصدشون توی دانشگاهای برتر درس میخونن) اینه که از مسئله نمیترسن! یعنی اینکه اگه بهشون یه مسئله ی حل نشده بدی شاید بتونن ساعت ها روش فکر کنن و براش ایده های جدید بزنن(در حالی که شاید نتونن حلش کنن). مغزشون فعال تره و اعتماد به نفسشون برای حل کردن مسائل بیشتر میشه.

فواید المپیاد فقط به اینا خلاصه نمیشه! اصولا به نظرم چیز خوبیه آدم توی سن نوجوانیش وارد همچین رقابتایی بشه.

حداقلش ضرر نداره!  نگران کنکور نباشین. طلا نگرفتین اتفاقی جز اینکه طلا نگرفتین نیافتاده! راستش از بین المپیادی هایی که میشناسم حدود 95 درصدشون داشگاه تهران و شریفن و بقیشون هم امیرکبیر! این المپیادی ها شامل کسایی هم میشه که مدال ندارن و بدون سهمیه قبول شدن و حتی خیلی از همون هایی هم که مدال دارن شاید از سهمیشون استفاده نکردن. نمونش همین امسال فکر کنم رتبه ی 2 یا 3 ی کشور مدال دار کامپیوتر بود! و تا دلتون بخواد کسایی رو مشیناسم که مرحله 2 قبول نشدن و رتبشون هم توی کنکور زیر 100 کشور شده.

خب حالا المپیادی چه کسی است؟

المپیادی کسی نیست که مرحله یک قبول شده. و حتی کسی نیست که مرحله 2 قبول شده! المپیادی کسیه که المپیاد میخونه چون دوست داره المپیاد بخونه و کسیه که میتونه سختی صبح بیدار شدن برای خوندن درسای مدرسه و نمرات زیر 14 رو تحمل کنه که فقط بتونه با خیال راحت به موضوع آزاد بپردازه و بتونه توی بهترین استعدادش بهترین نتیجه شو بگیره.


المپیاد توی استان ما از همه ی استان های دیگه کم یاب تره. ولی خب به لطف تلاشای داداشم که خیلی ممنونم که منو با المپیاد آشنا کرد یکی دیگه به المپیادی های تاریخ استان اضافه شد! که البته من سعی کردم روی مخ چند تا کار کنم که بیان سمت المپیاد و یه چند نفری دارن دست و پا شکسته میخونن و امیدوارم که المپیاد نه فقط توی استان خودم بلکه توی همه جای کشور گسترش پیدا کنه. چونکه مهارت زیادی آدم کسب میکنه، وقتی بخواد توی کاری که توش بهترینه بهترین باشه!

در آخر بگم  من نه یه المپیادی خفنم و نه کسیم که حتی به المپیادی خفن شدن نزدیک شده باشه. شاید من امسال هم مثل سال پیش بازم هیچی نشم و پرونده ی المپیادم خالی بسته شه. و شاید از خیلی از بچه های مدرسمون توی دروس مدرسه عقب باشم. و شاید زمین شناسی 7 بگیرم و تاریخ 2 بگیرم و فیزیک 12 ! ولی میدونم کارم درسته و المپیادو دوست دارم. امیدوارم یه چیزی بشم و اگه هم چیزی نشم، چیزی نشده! حالا هم برم بخوابم که صبح باید زود بیدارشم تا برای امتحان بخونم!

فعلا!
  • امیرحسین غزنوی

المپیاد

المپیاد کامپیوتر

کنکور

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی